مبلغ بیمه بیکاری در سال ۱۴۰۵ بر اساس متوسط حقوق مشمول بیمه در ۹۰ روز پیش از بیکاری، سابقه پرداخت حق بیمه و وضعیت خانوادگی فرد تعیین می‌شود. برخلاف تصور رایج، مقرری صرفاً معادل ۵۵ درصد آخرین حقوق نیست و مبنای محاسبه آن دستمزدی است که حق بیمه بر اساس آن پرداخت شده است.
مقرری پایه برابر با ۵۵ درصد متوسط مزد روزانه بیمه‌شده است. افراد متأهل یا متکفل نیز به‌ازای هر فرد تحت تکفل، ۱۰ درصد حداقل دستمزد دریافت می‌کنند؛ البته این افزایش حداکثر برای چهار نفر محاسبه می‌شود.
طبق مقررات، مبلغ بیمه بیکاری نباید از حداقل دستمزد کمتر باشد و سقف آن معادل ۸۰ درصد متوسط مزد یا حقوق بیمه‌شده است. حداقل دستمزد پایه ماهانه برای ماه ۳۰ روزه در سال ۱۴۰۵ حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۶ هزار تومان تعیین شده است.
مدت دریافت مقرری نیز به سابقه بیمه و وضعیت خانوادگی بستگی دارد. افراد مجرد با ۶ تا ۲۴ ماه سابقه، حداکثر ۶ ماه و افراد متأهل یا متکفل ۱۲ ماه مقرری می‌گیرند. با افزایش سابقه، این مدت بیشتر می‌شود؛ به‌طوری‌که افراد دارای بیش از ۲۴۰ ماه سابقه، برای مجردها حداکثر ۳۶ ماه و برای متأهل‌ها یا متکفلان حداکثر ۵۰ ماه مقرری دریافت می‌کنند.
برای برخورداری از این حمایت، بیکاری باید غیرارادی باشد و فرد آمادگی اشتغال داشته باشد. داشتن حداقل ۶ ماه سابقه بیمه و اعلام بیکاری به اداره کار معمولاً ظرف ۳۰ روز نیز ضروری است. استعفا و ترک کار اصولاً مشمول بیمه بیکاری نمی‌شود.
بیمه‌شدگان ۵۵ ساله و بالاتر با بیش از ۱۰ سال سابقه بیمه نیز در صورت احراز شرایط قانونی، ممکن است تا سن بازنشستگی مقرری دریافت کنند.
