بررسی آمار بانک مرکزی نشان می‌دهد تورم نقطه‌به‌نقطه تولیدکننده در مرداد ۱۴۰۵ به ۱۱۶.۸ درصد رسیده است؛ یعنی قیمت کالاها و خدمات در محل تولید نسبت به مرداد سال گذشته بیش از دو برابر شده است. این شاخص که به «تورم درب کارخانه» معروف است، تغییر قیمت‌ها پیش از رسیدن کالا به عمده‌فروشی و خرده‌فروشی را اندازه‌گیری می‌کند و می‌تواند نشانه‌ای از فشارهای قیمتی آینده باشد.
روند افزایش تورم تولیدکننده از ماه‌های پایانی سال ۱۴۰۳ شدت گرفت. تورم ماهانه در دی و بهمن به‌ترتیب ۱۱.۵ و ۸.۵ درصد بود و در فروردین ۱۴۰۵ به ۵.۹ درصد رسید. اردیبهشت با جهش ۱۵.۸ درصدی، بالاترین تورم ماهانه در کل دوره فروردین ۱۴۰۰ تا مرداد ۱۴۰۵ را ثبت کرد. این نرخ در تیر به ۱.۸ درصد کاهش یافت، اما در مرداد دوباره به ۴.۲ درصد رسید.
در میان بخش‌های اقتصادی، صنعت با تورم سالانه ۱۴۲.۲ درصد بیشترین افزایش قیمت را تجربه کرده است. با توجه به سهم ۵۷.۱۵ درصدی صنعت در شاخص تولیدکننده، رشد قیمت این بخش اثر قابل‌توجهی بر تورم کل دارد. پس از صنعت، معدن با ۱۳۰.۵ درصد و کشاورزی، جنگلداری و ماهیگیری با ۱۲۵.۳ درصد قرار دارند. هتل و رستوران نیز تورم ۱۰۸.۱ درصدی داشته‌اند.
لازم به ذکر است که این آمار لزوماً به معنای انتقال کامل افزایش قیمت تولید به مصرف‌کننده نیست، اما ادامه این روند می‌تواند فشار بیشتری بر هزینه تولید و در نهایت قیمت کالاها و خدمات وارد کند.
