بررسیها نشان میدهد قیمت روغن خوراکی از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۵ رشدی نزدیک به ۲۰ برابر داشته که بسیار بیشتر از تورم عمومی و سایر مواد غذایی است؛ وابستگی ۹۰ درصدی به واردات، شوکهای ارزی و گرانی جهانی، عوامل اصلی این جهش قیمتی هستند.
رشد چشمگیر قیمت روغن خوراکی در ایران، نگرانیهای جدی را برانگیخته است. این افزایش قیمت، به مراتب از تورم عمومی (حدود ۶ برابر) و حتی میانگین رشد قیمت سایر مواد غذایی (حدود ۱۰ برابر) فراتر رفته است. وابستگی بیش از ۹۰ درصدی صنعت روغن به واردات، دو شوک ارزی بزرگ ناشی از حذف ارز ترجیحی در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ و افزایش همزمان قیمت جهانی دانههای روغنی، دلایل اصلی این تورم افسارگسیخته در یکی از کالاهای اساسی سفره خانوار محسوب میشوند.
این وضعیت، قدرت خرید خانوارهای کمدرآمد و متوسط را به شدت کاهش داده و منجر به محدود شدن مصرف روغن در این خانوارها شده است. کارشناسان تأکید دارند تا زمانی که وابستگی صنعت روغن به واردات کاهش نیابد و سازوکارهای حمایتی هدفمند برای مقابله با شوکهای ارزی اجرا نشود، هرگونه تغییر در سیاستهای ارزی میتواند موج جدیدی از گرانی این محصول را به همراه داشته باشد و کیفیت تغذیه بخش آسیبپذیر جامعه را تحت تأثیر قرار دهد.
