تورم در ایران در مردادماه ۱۴۰۵ به سطوح بیسابقهای رسید. بر اساس آمار رسمی، تورم نقطهبهنقطه در مرداد به ۸۹ درصد افزایش یافته و این رقم بالاترین سطح تورم نقطهای کشور پس از سالهای اشغال ایران در جریان جنگ جهانی دوم است. همزمان، تورم سالانه نیز به ۶۹.۹ درصد رسید.
برآوردها نشان میدهد حتی اگر از شهریورماه تا پایان سال هیچ افزایش قیمتی رخ ندهد، تورم سالانه در اسفندماه حدود ۶۵ درصد خواهد بود. این موضوع نشان میدهد بخش قابل توجهی از فشار تورمی سال ۱۴۰۵ در همین پنج ماه نخست ایجاد شده است.
در سناریوی ادامه تورم ماهانه مرداد، یعنی حدود ۳.۴ درصد، تورم سالانه اسفندماه میتواند به ۸۰ درصد برسد. در صورت تداوم محاصره اقتصادی یا وقوع تنشهای محدود نیز تورم سالانه حدود ۸۵ درصد و تورم نقطهای حدود ۶۵ درصد پیشبینی شده است. در مقابل، تکرار تورم ماهانه ۸ درصدی اردیبهشت میتواند تورم سالانه را به بیش از ۱۰۰ درصد برساند؛ سناریویی که بعید ارزیابی شده است.
از سوی دیگر، برآورد این تحلیل نشان میدهد حتی بدون وقوع تنشهای ژئوپلیتیک، روند صعودی تورم از دی ۱۴۰۳ میتوانست تورم سال ۱۴۰۵ را به حدود ۵۵ درصد برساند. بنابراین، تنشهای ژئوپلیتیک و محاصره اقتصادی عامل تشدیدکننده تورم بودهاند.
بر اساس این تحلیل، کاهش صادرات، افت تولید، کاهش درآمدهای مالیاتی و افزایش فشار برای تأمین کسری بودجه از مسیر رشد نقدینگی، از مهمترین کانالهای انتقال اثر تنشهای ژئوپلیتیک به تورم بودهاند.
