تورم ماهانه در تیر ۱۴۰۵ با کاهش قابل‌توجه نسبت به خرداد به ۳.۶۵ درصد رسید، اما بررسی جزئیات شاخص قیمت نشان می‌دهد این کاهش لزوماً به معنای مهار پایدار گرانی نبوده است. تورم ماهانه در خرداد ۷.۳۶ درصد بود و در تیر تقریباً نصف شد؛ با این حال، در ماه‌های بعد دوباره روندی صعودی گرفت و به محدوده ۴ درصد نزدیک شد.
یکی از مهم‌ترین نکات تورم تیر، تغییر ترکیب عوامل افزایش قیمت بود. در خرداد، خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها حدود ۴۰ درصد از تورم ماهانه را تشکیل می‌دادند، اما این سهم در تیر به حدود ۱۵ درصد کاهش یافت. در مقابل، گروه «مسکن، آب، برق، گاز و سایر سوخت‌ها» بیش از ۵۵ درصد از افزایش شاخص قیمت در تیر را به خود اختصاص داد.
این سهم به معنی رشد ۵۵ درصدی اجاره یا قیمت مسکن نیست، بلکه نشان می‌دهد بیش از نیمی از افزایش شاخص قیمت در آن ماه به این گروه مربوط بوده است. ضمن اینکه در محاسبه هزینه مسکن، ارزش اجاری خانه‌های ملکی نیز لحاظ می‌شود.
از سوی دیگر، تورم هسته تصویر متفاوتی ارائه کرد. «میانه وزنی» تورم از ۴.۴۷ درصد در خرداد به ۵.۶۹ درصد در تیر افزایش یافت؛ در حالی که تورم کل کاهش پیدا کرده بود. فاصله این دو شاخص در تیر به ۲.۰۴ واحد درصد رسید و می‌تواند نشانه‌ای از باقی‌ماندن فشارهای تورمی در اقتصاد باشد.
در همین ماه، قیمت برخی اقلام نیز جهش زیادی داشت؛ خدمات مربوط به وسایل نقلیه شخصی ۳۵.۴۹ درصد و هزینه تعمیرات و خدمات ساختمانی حدود ۵.۶۱ درصد افزایش یافت.
در مجموع، کاهش تورم تیر بیشتر به یک آرامش موقت شباهت داشت تا پایان روند گرانی؛ موضوعی که با افزایش دوباره تورم ماهانه در مرداد و شهریور نیز تقویت شد.
