شاخص کل بورس تهران پس از یک دوره صعود قدرتمند، در محدوده ۷.۲ تا ۷.۳ میلیون واحد قرار گرفته و طی روزهای شنبه و یکشنبه این هفته با افت همراه شده است. با وجود این اصلاح، ساختار کلی روند همچنان صعودی ارزیابی می‌شود و سطح ۶ میلیون و ۶۷۳ هزار واحد به‌عنوان مهم‌ترین حمایت شاخص مطرح است.
این محدوده حدود ۱۰ درصد پایین‌تر از سطح فعلی قرار دارد و با توجه به تقاضای موجود در بازار، رسیدن شاخص به این سطح فعلاً سناریوی پایه محسوب نمی‌شود. با این حال، در صورت شکل‌گیری یک اصلاح عمیق، ۶.۶۷ میلیون واحد می‌تواند نقش خط دفاعی اصلی بازار را ایفا کند.
در سمت مقابل، ادامه روند صعودی می‌تواند شاخص را ابتدا به محدوده ۹ میلیون و ۱۷۸ هزار واحد برساند. در این مسیر، سطوح ۷.۵ و ۸ میلیون واحد می‌توانند به‌عنوان مقاومت‌های روانی و تکنیکالی عمل کنند. هدف بلندپروازانه‌تر تحلیل تکنیکال نیز محدوده ۱۰ میلیون و ۸۷۰ هزار واحد است؛ سطحی که تحقق آن به تداوم ورود نقدینگی و حفظ تقاضا بستگی دارد.
در کنار عوامل تکنیکال، تورم و قیمت دلار نیز در ارزیابی چشم‌انداز بورس اهمیت دارند. شاخص کل در ماه‌های اخیر رکوردهای اسمی جدیدی ثبت کرده، اما ارزش دلاری بازار سهام همچنان فاصله زیادی با قله‌های تاریخی خود دارد. ارزش دلاری بورس حدود ۱۰۶ میلیارد دلار برآورد شده؛ سطحی که با توجه به رشد اخیر بازار، نشان می‌دهد افزایش اسمی شاخص الزاماً به معنای رشد مشابه ارزش بازار به دلار نیست.
در شرایطی که انتظارات تورمی بالا بوده و نرخ ارز و قیمت طلا نیز افزایش یافته‌اند، رشد اسمی قیمت سهام می‌تواند تا حدی تحت تأثیر افزایش عمومی قیمت دارایی‌ها قرار گیرد. بنابراین مسیر شاخص در ادامه، علاوه بر عوامل تکنیکال، به جریان نقدینگی، نرخ ارز، تورم و میزان تقاضای بازار وابسته خواهد بود.
