ذخایر استراتژیک نفت آمریکا (SPR) با کاهش ۵.۱ میلیون بشکهای در هفته گذشته به ۳۱۱.۴ میلیون بشکه رسید؛ رقمی که پایینترین سطح این ذخایر از مارس ۱۹۸۳ محسوب میشود. برآوردها نشان میدهد این میزان معادل حدود ۴۲ روز از مصرف نفت آمریکا است و کاهش آن نتیجه ادامه برنامه آزادسازی نفت برای مدیریت شوکهای عرضه در بازار جهانی است.
دولت آمریکا تاکنون در قالب این برنامه، بخشی از طرح آزادسازی ۱۷۲ میلیون بشکه نفت را اجرا کرده است. این اقدام با هدف کاهش فشار ناشی از اختلالات عرضه و نوسانات بازار انرژی، بهویژه پس از تشدید تنشهای ژیوپلیتیک، انجام شده و از زمان آغاز تنشها، موجودی ذخایر استراتژیک آمریکا بیش از ۱۰۴ میلیون بشکه کاهش یافته است.
با وجود افت محسوس ذخایر استراتژیک، بسیاری از کارشناسان معتقدند این موضوع تهدید جدی برای امنیت انرژی آمریکا محسوب نمیشود. ایالات متحده در سالهای اخیر با افزایش تولید نفت شیل، به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان تبدیل شده و در صورت نیاز میتواند تولید داخلی خود را افزایش داده و بخشی از کاهش ذخایر را جبران کند. علاوه بر این، بخش عمده واردات نفت آمریکا نیز از کشورهای همسایه مانند کانادا و مکزیک تأمین میشود و وابستگی این کشور به نفت خلیج فارس نسبت به دو دهه قبل بهمراتب کمتر شده است.
در مقابل، چین همچنان وابستگی بالایی به واردات نفت از خاورمیانه دارد. به همین دلیل، هرگونه اختلال در تردد نفتکشها از تنگه هرمز میتواند هزینه واردات انرژی پکن را افزایش داده و فشار قابلتوجهی بر اقتصاد این کشور وارد کند. از نگاه برخی تحلیلگران، همین موضوع باعث شده امنیت تنگه هرمز به یکی از مهمترین اهرمهای ژئوپلیتیکی در رقابت میان آمریکا و چین تبدیل شود؛ اهرمی که بیش از آنکه واشنگتن را تحت فشار قرار دهد، میتواند هزینههای اقتصادی رقیب اصلی آن را افزایش دهد. گفتنی است قیمت نفت اکنون در مرز ۹۰ دلار قرار دارد.
