بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در پایان بهار ۱۴۰۵ به ۹.۱ درصد و نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه به ۸۸.۶ درصد رسیده است. بر این اساس، شاخص فلاکت که از مجموع نرخ تورم و بیکاری محاسبه می‌شود، با ثبت رقم ۹۷.۷ درصد به یکی از بالاترین سطوح تاریخی خود در دهه‌های اخیر رسیده است.
افزایش شاخص فلاکت تا نزدیکی ۱۰۰ درصد، تصویری نگران‌کننده از تشدید فشارهای اقتصادی بر خانوارها ارائه می‌دهد. در چنین شرایطی، تورم بالا به‌طور مستقیم قدرت خرید مردم را کاهش می‌دهد و افزایش بیکاری نیز توان خانوارها برای تأمین هزینه‌های زندگی را تحت فشار بیشتری قرار می‌دهد.
ادامه این روند می‌تواند پیامدهای گسترده‌تری برای اقتصاد و جامعه به همراه داشته باشد. گسترش خط فقر، رشد شدید قیمت دلار، افزایش نابرابری، تشدید فشارهای روانی و اجتماعی ناشی از مشکلات معیشتی و کاهش امید به آینده از جمله پیامدهای احتمالی رشد شاخص فلاکت است.
با این حال، رقم اعلام‌شده نیازمند تأیید و بررسی دقیق داده‌های رسمی و جزئیات آماری است. در صورت صحت این آمار، ثبت شاخص فلاکت ۹۷.۷ درصدی می‌تواند نشانه‌ای از ورود اقتصاد ایران به یکی از دشوارترین دوره‌های معیشتی دهه‌های اخیر باشد؛ دوره‌ای که مهار تورم و بهبود وضعیت اشتغال را بیش از گذشته به اولویت سیاست‌گذاری اقتصادی تبدیل می‌کند.
