قیمت نفت برنت فیزیکی از ۱۵۴ دلار به‌ازای هر بشکه فراتر رفته و به بالاترین سطح از زمان آغاز ثبت این داده‌ها در سال ۱۹۹۱ رسیده است. هم‌زمان، فاصله قیمت نفت فیزیکی با قراردادهای فیوچرز برنت نیز از ۵۰ دلار در هر بشکه عبور کرده؛ اتفاقی که از فشار شدید بر بازار تحویل فوری نفت حکایت دارد.
اختلال در تنگه هرمز و کمبود نفتکش‌ها باعث شده خریداران برای دسترسی سریع به محموله‌های نفتی، مبالغی بسیار بالاتر از قیمت‌های مرجع بپردازند. در چنین شرایطی، قیمت نفت فیزیکی بیش از آنکه صرفاً منعکس‌کننده انتظارات بلندمدت بازار باشد، میزان نگرانی خریداران از کمبود عرضه در کوتاه‌مدت را نشان می‌دهد.
با این حال، افزایش قیمت نفت فیزیکی لزوماً به معنای آن نیست که بحران با همین شدت ادامه خواهد یافت. نکته مهم، تفاوت میان کمبود محموله‌های آماده تحویل و کمبود پایدار نفت در بازار جهانی است. اگر جریان صادرات نفت افزایش پیدا کند، دسترسی خریداران به محموله‌ها بهبود یابد و محدودیت‌های حمل‌ونقل کاهش پیدا کند، فشار بر بازار فیزیکی می‌تواند کمتر شود.
ورود حجم بیشتری از نفت به بازار، به‌ویژه از مسیرهایی که امکان افزایش صادرات دارند، می‌تواند بخشی از اختلال عرضه را جبران کند. با افزایش دسترسی به محموله‌های فوری، خریداران نیز نیاز کمتری به پرداخت قیمت‌های استثنایی خواهند داشت و احتمالاً شکاف میان نفت فیزیکی و قراردادهای آتی کاهش می‌یابد.
بنابراین، اگرچه وضعیت فعلی بازار جدی است، اما نباید آن را الزاماً نشانه یک بحران غیرقابل‌کنترل دانست. افزایش جریان عرضه و بهبود حمل‌ونقل نفت می‌تواند از شدت بحران بکاهد؛ هرچند تداوم اختلال در تنگه هرمز همچنان ریسک مهمی برای قیمت‌ها خواهد بود.
گفتنی است قیمت نفت برنت در حال حاضر در محدوده ۱۰۴ الی ۱۰۵ دلار قرار دارد.
