امنیت معیشتی خانواده‌های کارگری تنها به تأمین هزینه‌های روزمره مانند غذا و مسکن محدود نمی‌شود، بلکه درآمد، اشتغال، درمان، آموزش، مسکن، اوقات فراغت و امکان پس‌انداز را نیز دربرمی‌گیرد. با این حال، فاصله میان درآمد و هزینه‌های ضروری در ایران باعث شده بسیاری از خانواده‌های کارگری ناچار به حذف یا کاهش هزینه‌هایی مانند آموزش، درمان، تفریح و فعالیت‌های فرهنگی شوند.
بر اساس این گزارش، وقتی تمام درآمد خانوار صرف هزینه‌های ثابت می‌شود، خانواده عملاً حاشیه امن اقتصادی ندارد و یک بیماری، افزایش اجاره‌بها، بیکاری یا هزینه پیش‌بینی‌نشده می‌تواند تعادل مالی آن را برهم بزند. در چنین شرایطی، برنامه‌ریزی اقتصادی نیز کوتاه‌مدت شده و خانواده به جای سرمایه‌گذاری برای آینده، عمدتاً درگیر تأمین هزینه‌های ماه جاری می‌شود.
امان‌الله قرایی، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، با اشاره به پیامدهای این وضعیت می‌گوید یکی از مهم‌ترین آثار ناامنی معیشتی، تأثیر آن بر آینده کودکان است. به گفته او، خانواده‌های پردرآمد امکان استفاده از کلاس‌های آموزشی، زبان، ورزش، هنر، مشاوره، امکانات دیجیتال و سایر فرصت‌های رشد را برای فرزندان خود فراهم می‌کنند، در حالی که خانواده‌های کارگری ممکن است مجبور شوند میان این هزینه‌ها و نیازهای اساسی زندگی انتخاب کنند.
قرایی تأکید می‌کند نابرابری آموزشی فقط به تفاوت میان مدارس محدود نیست و امکاناتی مانند رایانه، اینترنت، کتاب‌های کمک‌آموزشی و کلاس‌های خارج از مدرسه نیز در شکل‌گیری فرصت‌های آموزشی نقش دارند. به اعتقاد او، فقر آموزشی می‌تواند در آینده به فقر اقتصادی تبدیل شود و نابرابری را از یک نسل به نسل دیگر منتقل کند.
از سوی دیگر، فشار مدیریت هزینه‌های خانوار نیز اغلب به شکل نامرئی بر دوش مادران قرار می‌گیرد. حذف هزینه‌های درمان، تغذیه، تفریح و استراحت شخصی می‌تواند سلامت جسمی و روانی زنان را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، بررسی امنیت معیشتی بدون توجه به وضعیت زنان و کودکان، تصویر کاملی از پیامدهای فشار اقتصادی ارائه نمی‌دهد.
