این باور در بین برخی سرمایهگذاران وجود دارد که صندوقهای درآمد ثابت فعال در بورس گزینهای بدون ریسک یا با ریسک کم هستند. با نگاهی به صندوقهای درآمد ثابت میتوان به این نکته پی برد که این گزاره همیشه درست نیست؛ صندوقهای درآمد ثابت نیز میتوانند گزینههای پرریسکی برای سرمایهگذاری باشند.
برای مثال، اخیراً عملکرد صندوق درآمد ثابت ماکان در فرابورس با افت شدید همراه بوده است. این صندوق پس از یک دوره صعود قدرتمند به ناگهان با سقوط روبرو شد.
این صندوق چند روز قبل و در تازهترین گزارش ترکیب داراییهای خود، اقدامی بحثبرانگیز هم انجام داد که توجه فعالان بازار را جلب کرد. بر اساس این گزارش، حدود ۲۰ درصد از ارزش پرتفوی این صندوق به واحدهای ممتاز صندوق اهرمی «دوایکس» اختصاص یافت؛ داراییای که به دلیل استفاده از اهرم مالی، در زمره پرریسکترین ابزارهای بازار سرمایه قرار میگیرد. همچنین این صندوق از محل سرمایهگذاری در دوایکس تاکنون حدود ۵.۶ درصد زیان شناسایی کرده است.
مطابق مقررات سازمان بورس، صندوقهای درآمد ثابت مجازند حداکثر ۱۵ درصد از داراییهای خود را به سهام، واحدهای صندوقهای سرمایهگذاری یا گواهی سپرده کالایی اختصاص دهند. از این رو، اختصاص ۲۰ درصد از پرتفوی به یک صندوق اهرمی، پرسشهایی درباره میزان انطباق این اقدام با ضوابط موجود ایجاد کرده است.
بررسی ترکیب سبد ماکان نشان میدهد که ۳۳ درصد از داراییها در اوراق اخزا با سررسیدهای ۱۴۰۶ و ۱۴۰۷ و ۴۱ درصد نیز در سپردههای بانکی سرمایهگذاری شده است.
با توجه به ماهیت صندوقهای درآمد ثابت که با هدف کاهش ریسک و حفظ سرمایه سرمایهگذاران فعالیت میکنند، تخصیص چنین وزن قابل توجهی به یک دارایی پرنوسان، موضوعی قابل تأمل است. این اتفاق بار دیگر بحث درباره نحوه نظارت بر عملکرد مدیران صندوقهای سرمایهگذاری و میزان پایبندی آنها به مقررات سازمان بورس را در میان فعالان بازار مطرح کرده است.
