بازار کار تهران طی یک سال گذشته با افتی کمسابقه روبهرو شده است؛ بهطوری که تعداد شاغلان پایتخت در بهار ۱۴۰۵ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴۶۶ هزار و ۳۶۹ نفر کاهش یافته است. به بیان دیگر، بهطور میانگین روزانه حدود ۱٬۲۷۷ شاغل از بازار کار تهران خارج شدهاند.
دادههای بازار کار نشان میدهد نرخ بیکاری تهران از حدود ۶ درصد در بهار سال گذشته به ۱۰.۶ درصد در بهار امسال رسیده و ۴.۲ واحد درصد افزایش داشته است. با این حال، بخش مهمتر ماجرا در کاهش نرخ مشارکت اقتصادی دیده میشود. این نرخ در تهران از ۴۲.۸ درصد به ۴۰ درصد رسیده است؛ یعنی بخش قابل توجهی از جمعیت در سن کار دیگر نه شاغل است و نه در جستوجوی شغل.
افت نسبت اشتغال نیز تصویر نگرانکنندهتری ارائه میدهد. این شاخص از ۴۰.۱ درصد به ۳۵.۷ درصد کاهش یافته که بزرگترین افت یکساله این شاخص در میان استانهای کشور محسوب میشود.
از مجموع شاغلانی که طی این مدت از بازار کار خارج شدهاند، حدود ۱۸۳ هزار نفر همچنان در شمار بیکاران و جویندگان کار قرار گرفتهاند، اما ۲۸۳ هزار نفر بهطور کامل بازار کار را ترک کردهاند. این وضعیت نشانهای از شکلگیری پدیده «کارگر مایوس» است؛ افرادی که در پی تداوم رکود و کاهش فرصتهای شغلی، امید خود را برای پیدا کردن کار از دست دادهاند.
در شرایطی که تهران قطب اصلی اقتصاد و اشتغال کشور محسوب میشود، این عقبنشینی نیروی کار میتواند علاوه بر کاهش درآمد خانوارها، پیامدهایی برای تولید و رشد اقتصادی کشور نیز داشته باشد.
