تورم سالانه کشور در مهر ۱۴۰۵ به ۷۶.۸ درصد رسید؛ بالاترین سطح ثبت‌شده از سال ۱۳۹۲ تاکنون. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، این نرخ نسبت به شهریور ۳.۲ واحد درصد افزایش یافته و تقریباً دو برابر تورم ۳۸.۹ درصدی مهر سال گذشته است. تورم ماهانه نیز به ۴.۴ درصد رسید، درحالی‌که تورم نقطه‌به‌نقطه با کاهش جزئی از ۸۹.۸ به ۸۸.۷ درصد همچنان نزدیک به ۹۰ درصد باقی ماند.
بیشترین افزایش ماهانه قیمت‌ها در گروه آموزش با ۲۳.۵ درصد ثبت شد. حمل‌ونقل با ۱۰.۷ درصد و تفریح و فرهنگ با ۹.۸ درصد در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. همچنین قیمت کالاهای غیرخوراکی و خدمات ۵.۸ درصد افزایش یافت؛ رقمی بیش از دو برابر رشد ۲.۴ درصدی خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات.
در گروه خوراکی‌ها، سبزیجات و حبوبات و همچنین ماهی و گوشت‌های دریایی با افزایش ۷.۵ درصدی، بیشترین رشد ماهانه را تجربه کردند. در مقابل، قیمت میوه و خشکبار ۱.۵ درصد و گروه گوشت قرمز و گوشت پرندگان ۰.۴ درصد کاهش یافت. با این حال، تورم یک‌ساله خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها به ۱۱۲.۶ درصد رسید. افزایش قیمت روغن‌ها و چربی‌ها با ۲۵۵.۷ درصد و شیر، پنیر و تخم‌مرغ با ۱۵۴.۶ درصد نیز از فشار سنگین هزینه‌های خوراکی بر خانوارها حکایت دارد.
توزیع تورم میان دهک‌های درآمدی نشان می‌دهد خانوارهای کم‌درآمد فشار بیشتری را تحمل کرده‌اند. تورم سالانه دهک دوم به ۸۵.۸ درصد و دهک اول به ۸۴.۸ درصد رسید؛ درحالی‌که این نرخ برای دهک دهم ۷۴.۸ درصد بود. همچنین تورم سالانه روستاییان با ۹۲.۳ درصد، به‌مراتب بالاتر از نرخ ۷۴.۱ درصدی شهرها قرار گرفت.
در مجموع، کاهش جزئی تورم نقطه‌ای یا افت قیمت برخی اقلام در یک ماه، به معنای ارزان شدن زندگی نیست؛ زیرا سطح عمومی قیمت‌ها همچنان بالاست و فشار تورمی، به‌ویژه بر خانوارهای کم‌درآمد و روستایی، ادامه دارد.
