افزایش معاملات قراردادهای معاوضه نکول اعتباری (CDS) مرتبط با شرکت‌های بزرگ فناوری، توجه فعالان بازارهای مالی را به احتمال افزایش ریسک اعتباری در این بخش جلب کرده است؛ روندی که یادآور برخی تحولات پیش از بحران مالی سال ۲۰۰۸ است.
در آستانه بحران مالی جهانی، شماری از سرمایه‌گذاران با پیش‌بینی ترکیدن حباب بازار مسکن و افزایش نکول بدهی‌ها، به خرید قراردادهای CDS روی آوردند و از تشدید بحران سود بردند. اکنون نیز افزایش معاملات این ابزارهای مالی، این بار با تمرکز بر بدهی شرکت‌های بزرگ فناوری، بار دیگر پرسش‌هایی درباره وضعیت اعتباری بازارها ایجاد کرده است.
قرارداد معاوضه نکول اعتباری نوعی ابزار مالی برای پوشش ریسک نکول بدهی است. خریدار در ازای پرداخت مبلغی به فروشنده قرارداد، در صورت وقوع نکول یا رویداد اعتباری مشخص، مطابق شرایط توافق‌شده غرامت دریافت می‌کند. این ابزار همچنین برای سفته‌بازی و کسب سود از افزایش ریسک اعتباری شرکت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
با این حال، افزایش معاملات CDS به‌تنهایی به معنای نزدیک بودن بحران مالی نیست؛ زیرا این قراردادها می‌توانند برای پوشش ریسک‌های معمول نیز استفاده شوند. با وجود این، افزایش تقاضا برای بیمه بدهی شرکت‌های فناوری می‌تواند نشانه‌ای از نگرانی سرمایه‌گذاران درباره توان بازپرداخت بدهی‌ها و چشم‌انداز مالی این شرکت‌ها باشد.
