تورم در ایران همچنان با سرعت بالایی ادامه دارد و قدرت خرید خانوارها را تحت فشار قرار داده است. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، تورم نقطه‌به‌نقطه در شهریور ۱۴۰۵ به ۸۹.۸ درصد رسید؛ به این معنا که خانوارها برای خرید مجموعه یکسانی از کالاها و خدمات نسبت به شهریور سال گذشته، به‌طور متوسط نزدیک به ۹۰ درصد بیشتر هزینه کرده‌اند. تورم سالانه نیز در همین ماه به ۷۳.۶ درصد رسید.
جایگاه ایران در رتبه‌بندی جهانی تورم نیز نگران‌کننده است. بر اساس برآوردهای منتسب به صندوق بین‌المللی پول برای سال ۲۰۲۶، تورم متوسط سالانه ایران ممکن است به ۷۸.۶ درصد برسد و کشور را پس از ونزوئلا در رتبه دوم کشورهای دارای بالاترین تورم جهان قرار دهد. این رقم پیش‌بینی سالانه است و نباید آن را با نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه یا آمار قطعی ثبت‌شده تا امروز یکسان دانست. همچنین، برخی کارشناسان اقتصادی و متخصصان محاسبه و پیش‌بینی تورم، احتمال می‌دهند که ایران در حال تجربه تورم سالانه سه‌رقمی است.
تداوم افزایش قیمت کالاهای اساسی، مسکن و حمل‌ونقل در کنار کاهش ارزش پول ملی، هزینه‌های زندگی را افزایش داده و توان مالی خانوارها را کاهش می‌دهد. در چنین شرایطی، کنترل کسری بودجه، مدیریت نقدینگی و ایجاد ثبات در بازار ارز از عوامل مهم مهار تورم به شمار می‌روند. با این حال، کاهش پایدار تورم به اجرای سیاست‌های اقتصادی مؤثر و کنترل انتظارات تورمی نیز وابسته است.
